ايران ، غير از رقبات نادرى ، شامل املاك محمد شاهى و خالصه‌هاى ناصرى بود ، و قسمتى از مجموع اين املاك خالصه خالصجات ديوانى بود ، كه رسما و عملا عشايرى بود ، و متصديان آن‌گونه خالصجات مكلف بودند عده‌اى سرباز بنيچه به دولت بدهند ، قسمتى ديگر خالصجات انتقالى بود ، كه از مدتها قبل براى مدت كوتاه يا مادام العمر به اشخاص واگذار شده بود ، و وصول حقوق دولتى از اين‌گونه املاك از مشكلات تاريخى عمدهء مالياتى ايران به شمار مىآمده است . خالو حسين دشتى نام اصلى ايشان حسين مشهور به خالو حسين مىباشد . وى فرزند حاج اسماعيل در روستاى بردخون كه اكنون در تقسيمات كشورى از روستاهاى شهرستان دير مىباشد متولد شده است . و در تمام ايام زندگى در همين روستا به‌سر برده است . مشاراليه در مدت عمر خويش دو همسر برگزيد كه ثمره اين دو ازدواج شش فرزند است . فرزندان او عبارتند از : حاج ابو القاسم فولادى مرحوم رضا فولادى - مرحوم زاير على فولادى - مرحوم اسماعيل فولادى - آقاى ميرزا عبد العلى فولادى - ميرزا محمود فولادى . شغل آنها آزاد و به كشاورزى مىپرداخته‌اند و فقط ميرزا محمود فولادى كارمند سازمان منطقه‌اى بهدارى دير بود ، خالو حسين به شجاعت و دليرى و جنگاورى مشهور و در وفادارى در عهد و پيمانها بىنظير بود . به رئيسعلى دلوارى بسيار علاقه داشت . ايشان در جنگ تنگك زخمى شد و به اسارت انگليسها درآمد و پس از مدتى كه در اسارت بود پس از مبادلهء اسرا آزاد گرديد . و در بردخون بدرود حيات گفت . جنازه‌اش به نجف اشرف حمل و در آنجا به خاك سپرده شد . خالو قربان متوفى سال 1340 ه . ق . از ياران كوچك جنگلى . خامنه‌اى - سيد على : - آيت الله سيد على حسينى خامنه‌اى ( رهبر معظم انقلاب اسلامى ايران ) خان واژه‌اى مغولى ، قاآن ، قآن و خاقان همه صورتهاى فارسى از كلمهء مغولى ( qayan ) هستند كه در تركى فقط به صورت « خان » مىآيد . در فارسى حال حاضر به شكل « خان » باقى مانده است . صورتهاى « قاآن » و « خان » به تناوب بر پادشاهان مغولى اطلاق مىشد : اوكتاى قاآن ، قوبيلاى قاآن ، غازان خان . خانات به معنى خان‌نشين ، قلمرو خان . عنوان بعضى از ممالك و دولتهايى كه پس از فوت چنگيز خان مغول ، اعقاب و جانشينان وى ، يا مدعى انتساب بدانها در تركستان و ماوراء النهر و بعضى نواحى ديگر آسيا و جنوب شرقى اروپا تأسيس كردند . از آن جمله است خانات بخارا ، جغتاى ، خيوه ، حاجى طراخان و . . . خانباليق به معنى شهر خان ، نامى كه تركان شرقى و مغولان از عهد قوبلاى قاآن به بعد به شهر پكن ، از آن جهت كه پايتخت امپراطورى مغول در چين بود ، اطلاق مىكردند ، و بعدها در سراسر جهان اسلامى رواج يافت .